’Huidige beleid is warrig als een bord spaghetti’ - GBZ Acrhief

Gemeente Belangen Zandvoort

Archief

Ga naar de inhoud

’Huidige beleid is warrig als een bord spaghetti’

M-Boulevard
’Huidige beleid is warrig als een bord spaghetti’


Onderstaand interview is verschenen in het Haarlems Dagblad in februari 2010

door Cees van Hoore

ZANDVOORT - Michel Demmers, de lijsttrekker van Gemeente Belangen Zandvoort, is een gedreven politicus. Zijn dossierkennis is imposant. Overal in zijn huis, een wit en blauw geschilderde woning in het hart van Zandvoort, zwerven de nota’s en amendementen rond ,,Ik heb een hekel aan raadsleden die de stukken niet lezen. Je merkt dat meteen. Ook bij het plan voor de Midden-Boulevard. Het plan rondom de herontwikkeling is nu zo warrig als een bord spaghetti. Je kunt er geen kant meer mee uit. Zandvoort hangt in een vacuüm.’’

Jarenlang was Demmers eigenaar van het in Zandvoort goed lopende Café-Restaurant ’De Albatros’. Hij zag, net als veel andere horeca-bazen, langzaam de Amsterdamse penose in Zandvoort binnendruppelen, met als een van de kopstukken Willem Holleeder, die vanaf het terras keek naar de autootjes waarin rechercheurs hem in de gaten hielden en dan zei hij: ’Kijk, jongens, daar heb je d’r weer een!’ Nu nog ziet Demmers wel eens zo’n jofele Jordaanse jongen lopen in het gezelschap van een Zandvoortse horeca-ondernemer en dan denkt hij: ‘Kijk maar uit, vriend, nu is het allemaal leuk. Maar straks neemt hij je tent over.”‘

Op advies van zijn dokter besloot Demmers uit de horeca te stappen. In de politiek kreeg hij het als wethouder zo mogelijk nog drukker dan in zijn zaak. Tijdens de verkiezingen van 2006 werden hij en zijn partij (GBZ) uit het zadel geworpen door wat hij zelf een ’lastercampagne’ noemt. Hij laat brieven zien die er niet om liegen. In één ervan beschuldigt een vriendenpaar hem van fascistisch optreden en spreekt hem aan als Albert Speer, de bouwmeester van het Derde Rijk, daarmee doelend op Demmers’ plannen met de Zandvoortse Midden-Boulevard. Een zeer beledigende tekeningetje is bijgesloten. De architect met wie Demmers samenwerkte bij de herontwikkeling van de boulevard ontstak in woede toen hij dat zag. Hij was namelijk joods.

Na zijn ambtsperiode als wethouder in Zandvoort, werd Demmers gevraagd om op te treden als adviseur voor duurzame kustontwikkeling aan de Zwarte Zee. ,,Ik stond daar uit te leggen hoe het allemaal moest, terwijl het hier in Zandvoort op het gebied van de herontwikkeling een chaos is. Een aantal van die pensionado’s van de Ouderen Partij Zandvoort blijft maar dwarsliggen. Bruno Bouberg-Wilson, raadslid van die partij, zit in allerlei besturen en bewonerscommissies van panden aan de Midden-Boulevard en beslist en stemt als raadslid gewoon mee over de plannen over diezelfde boulevard. In een radio-interview werd hem onlangs voorgehouden dat hij met twee petten op zat en toen antwoordde hij schalks dat ’dat toch juist erg handig’ was. Deze lieden houden een ontwikkeling die gunstig is voor de meerderheid van de Zandvoortse bevolking tegen. Er is hier sprake van ernstige belangenverstrengeling. Ik weet nog dat ik een goudgerand garantieplan in de bussen wilde stoppen van de bewoners aan de Midden-Boulevard en dat hij op elke verdieping een brief ophing dat de bewoners daar niet aan mee moesten doen.

We hebben als lijsttrekkers van de gemeente Zandvoort onlangs een etentje gehad bij de burgemeester. Op het laatst stelden we voor om ergens over te debatteren. Iemand vond het onderwerp ’integriteit’ wel wat. Iemand van de Ouderen Partij Zandvoort viel me meteen aan. Hij zei dat ik die aantijgingen tegen Bouberg-Wilson onmiddellijk van de website van GBZ moest afhalen. Maar dat doe ik dus niet. Het is precies zoals ik het daar schrijf. Hij noemde dat onfatsoenlijk en verliet de bijeenkomst.’’

,,Die pensionado’s willen niet dat hun appartementen worden gesloopt. Ik heb ze destijds een prima plan voorgelegd. Tijdens de sloop zouden ze kunnen gaan wonen in nieuwe appartementen rondom de watertoren. Als de bouw op de Midden-Boulevard klaar was, konden ze daar weer gaan wonen, in een huis dat dan zo’n zes ton waard zou zijn. Hun oude woning was 228.000 euro waard. Ze kwamen dus in een prachtig nieuw huis. De enige voorwaarde die ik stelde was dat ze bij verkoop de overwaarde naar rato met de gemeente zouden verdelen. Dat wilden ze niet. In het huidige plan zijn ze veel minder goed af. Wil het plan nog enige winst opleveren, dan zal er rondom hen op postzegelsgrootte moeten worden gebouwd. En daardoor keldert de waarde van de grond aanzienlijk. Met al hun protesten en dwarsliggen hebben ze gewoon in hun eigen voet geschoten.’’

,,Onze partij wil wat goed is voor de meerderheid van Zandvoort. Die pensionado’s komen allemaal zeer keurig en beschaafd over. Ze hebben vaak hoge opleidingen gehad en kunnen goed hun woordje doen in de gemeenteraad. De werkende Zandvoorters hebben het daar veel te druk voor. Natuurlijk zijn ze niet blij met die lelijke boulevard. Daar morren ze over. Maar dat doen ze thuis of in de kroeg. Het is dus eigenlijk maar een klein plukje inwoners dat de vooruitgang tegenhoudt. De enige redding is nog dat straks de provincie ingrijpt en het overneemt. Een stedebouwkundige, een mevrouw die daar dus voor heeft doorgeleerd, heeft in de gemeenteraad uitgelegd dat dit plan geen kans van slagen heeft. En dat het gebied met dit plan, waarin allerlei deelbelangetjes meespelen, weer net zo’n rommeltje dreigt te worden als het nu is. Ik zei laatst tegen Bierman toen hij dit plan presenteerde: ’De springvorm is er. Nu de taart nog bakken.’ En dat laatste is bijna onmogelijk.’’

Demmers is voorstander van een verantwoordelijke samenleving. En tegen teveel betutteling door de overheid. Het uitdelen van boetes en straffen, moet als dat kan worden voorkomen. ,,Ik ben voor een programmatisch beleid. Kijk, in de structuurvisie staat dat we in Zandvoort de ’verstening’ zoveel mogelijk tegen moeten gaan Dan moet je als burger natuurlijk niet in je achtertuin zonder vergunning een bouwsel laten optrekken of een zwembad laten bouwen. Maar daarmee wordt natuurlijk zwaar de hand gelicht door mensen. Dan laten ze in zo’n zwembad één dag een Koj-karper zwemmen en zeggen ze dat het een vijver is. En voor de rest van het jaar is het poedelen en spetteren in de bikini. Als je dat tolereert, doet de buurman het straks ook. Ik zeg: laat van tevoren weten wat wel en niet mag. En pak dat wijksgewijs in Zandvoort aan. Als je dan zegt wanneer je komt controleren, maken de mensen het netjes in orde. Want ze willen geen boete krijgen. Zo zit het ook met de terrassen in de Haltestraat. Logisch dat iemand er steeds een beetje meer grond bij smokkelt als de gemeente er niks van zegt. Maar laat je van tevoren weten, wat is toegestaan en dat je het komt controleren, dan houdt iedereen zich daaraan. Je moet er als gemeente niet op uit zijn boetes uit te delen. En je moet zien te vermijden dat een conflict met een inwoner uitmondt in een juridisch steekspel. Zo’n inwoners moet een advocaat van 350 euro per uur nemen. Maar de gemeente ook.’’
gbz@gbz.nu
Terug naar de inhoud